هیچ هیچ هیچ

زمان را میدویم. دایره را میپیماییم و هر روز نگاههای تیرهی مرگ بر ذرات وجودمان را به جان میخریم. بیپایان است و ما را از ازل به اشتباه انداختهاند. هیچ چیز، نه حتی مرگ، رنج بودن را به پایان نمیبر